{"id":12714,"date":"2024-03-10T11:56:29","date_gmt":"2024-03-10T11:56:29","guid":{"rendered":"https:\/\/extraned.nl\/?page_id=12714"},"modified":"2024-03-13T18:52:35","modified_gmt":"2024-03-13T18:52:35","slug":"piet-paaltjens-de-zelfmoordenaar","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/extraned.nl\/index.php\/piet-paaltjens-de-zelfmoordenaar\/","title":{"rendered":"Piet Paaltjens – De zelfmoordenaar"},"content":{"rendered":"\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
<\/div>\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
De zelfmoordenaar<\/span><\/b><\/pre>
In het diepst van het woud
\u2013 \u2019t Was al herfst en erg koud \u2013
Liep een heer in zijn eentje te dwalen.
Och, zijn oog zag zo dof!
En zijn goed zat zo slof!
En hij tandknerste, als was hij aan \u2019t malen.<\/span><\/p>
\u201cHa!\u201d dus riep hij verwoed,
\u201c\u2019k Heb een adder gebroed,
Neen, erger, een draak aan mijn borst hier!\u201d
En hij sloeg op zijn jas,
En hij trapte in een plas;
\u2019t Spattend slik had zijn boordjes bemorst schier.<\/span><\/p>
En meteen zocht zijn blik
Naar een eikentak, dik
Genoeg om zijn lichaam te torsen.
Daarna haalde hij een strop
Uit zijn zak, hing zich op,
En toen kon hij zich niet meer bemorsen.<\/span><\/p>
Het werd stil in het woud
En wel tienmaal zo koud,
Want de wintertijd kwam. En intussen
Hing maar steeds aan zijn tak,
Op zijn dode gemak,
Die mijnheer, tot verbazing der mussen.
<\/span>
En de winter vlood heen,
Want de lente verscheen,
Om opnieuw voor de zomer te wijken.
Toen dan zwierf \u2013 \u2019t was erg warm \u2013
Er een paar arm in arm
Door het woud. Maar wat stond d\u00e1t te kijken!<\/span><\/p>
Want, terwijl het, zo zacht
Kozend, voortliep en dacht:
Hier onder deez\u2019 eik is \u2019t goed vrijen,
Kwam een laars van de man,
Die daar boven hing, van
Zijn reeds lang verteerd linkerbeen glijen.<\/span><\/p>
\u201cAl mijn leven! van waar
Komt die laars?\u201d riep het paar,
En werktuigelijk keek het naar boven.
En daar zag het met schrik
Die mijnheer, eens zo dik
En nu tot een geraamte afgekloven.<\/span><\/p>
Op zijn grijnzende kop
Stond zijn hoed nog rechtop,
Maar de rand was er af. Al zijn linnen
Was gerafeld en grauw.
Door een gat in zijn mouw
Blikten mieren en wurmen en spinnen.<\/span><\/p>
Zijn horloge stond stil,
En \u00e9\u00e9n glas van zijn bril
Was kapot en het ander beslagen.
Op de rand van een zak
Van zijn vest zat een slak,
Een erg slijmrige slak, stil te knagen.<\/span><\/p>
In een wip was de lust
Om te vrijen geblust
Bij het paar. Zelfs geen woord dorst het te spreken.
\u2019t Zag van schrik z\u00f3 spierwit
Als een laken, wen dit
Reeds een dag op het gras ligt te bleken.<\/span><\/p>
Piet Paaltjens (1835-1894)
uit: Snikken en Grimlachjes<\/a><\/span>(1852)<\/span><\/p>
\u00a0<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t